Гузашти умр ва ҳануз аз тақаллубу савдо

گذشت عمر و هنوز از تقلب و سودا

Нишастаам мутарассиди миёни хавфу раҷо

نشسته ام مترصد میان خوف و رجا

Чу хок бар сари роҳи умеди мунтазирам

چو خاک بر سر راه امید منتظرم

Казон диёри расонади сабои насими вафо

کزان دیار رساند صبا نسیم وفا

Барои кас чу нагардад фалаки паии тақдир

برای کس چو نگردد فلک پی تقدیر

Аннани хеши гузорам ба иқтизои қазо

عنان خویش گذارم به اقتضای قضا

Миёни савмиъау дайргар чаҳ фарқӣ нест

میان صومعه و دیر گر چه فرقی نیست

Чу ман ба хеш набошам , чаҳ ихтиёри маро ?

چو من به خویش نباشم، چه اختیار مرا؟

Касе ки бар дар майхонаи такя гоҳе ёфт

کسی که بر در میخانه تکیه گاهی یافت

Чаҳ илтифоти намояд ба маснади доро

چه التفات نماید به مسند دارا

Хуши он касе ки дарин давр медиҳад дасташ

خوش آن کسی که درین دور می دهد دستش

Ҳарифи ҷинс ва май софу гӯша танҳо

حریف جنس و می صاف و گوشه تنها

зи бас ки қисса дардам равад ба ҳар тарафӣ

ز بس که قصه دردم رود به هر طرفی

Чу ман заъиф шуд аз бори ғами насими сабо

چو من ضعیف شد از بار غم نسیم صبا

Даруни пардаи риндони мухолифӣ чун нест

درون پرده رندان مخالفی چون نیست

Биор соқии ушшоқи соғари саҳбо

بیار ساقی عشاق ساغر صهبا

Ғариқи баҳри муҳаббат агар шӯй , хусрав

غریق بحر محبت اگر شوی، خسرو

Дар яқин ба кафовар зи қаъри ин дарё

در یقین به کف آور ز قعر این دریا