эй сабо , бӯсаи зани зи ман дар ӯ ро

ای صبا، بوسه زن ز من در او را

Вари биринҷад , лаб чу шукр ӯ ро

ور برنجد، لب چو شکر او را

Чун касе қалби бишиканад ки ҳамаи кас

چون کسی قلب بشکند که همه کس

Дил диҳад турраи диловар ӯ ро

دل دهد طره دلاور او را

Зон намиранд каз назораи рӯйиш

زان نمیرند کز نظاره رویش

Чашм пар шуд ғулому чокар ӯ ро

چشم پر شد غلام و چاکر او را

Каъба гар ҳаст қиблаи ҳамаи олам

کعبه گر هست قبله همه عالم

Чаҳ хабар зон шарафи кабӯтар ӯ ро

چه خبر زان شرف کبوتر او را

Ту хати ман чу ту ба сабзаи хиромӣ

تو خط من چو تو به سبزه خرامی

Хоки резади сабои хаттар ӯ ро

خاک ریزد صبا خط تر او را

Рӯй сӯии сарв то фурӯ биншинад

روی سوی سرو تا فرو بنشیند

Зонка бодӣаст ҳар замони сар ӯ ро

زانکه بادیست هر زمان سر او را

Дили мадаи ғамзаро ба куштани халқӣ

دل مده غمزه را به کشتن خلقی

Ҳоҷат санг нест ханҷар ӯ ро

حاجت سنگ نیست خنجر او را

Чун басии шаби гузашт ва хоб наомад

چون بسی شب گذشت و خواب نیامد

эй дил , акнӯн биҷӯ бародар ӯ ро

ای دل، اکنون بجو برادر او را

Хсрўо , бӯсӣ аз лабат чу дар ӯ

خسروا، بوسی از لبت چو در او

Шӯ ба гиряи остона дар ӯ ро

شو به گریه آستانه در او را