Гар чашми ман аз сӯрати ту давр набошад

گر چشم من از صورت تو دور نباشد

Давр аз ту дилами хаста ва ранҷур набошад

دور از تو دلم خسته و رنجور نباشد

Маҳҷӯр шавам аз туу ҷузи оҳи саҳаргоҳ

مهجور شوم از تو و جز آه سحرگاه

Сӯзанда касе бар ман маҳҷӯр набошад

سوزنده کسی بر من مهجور نباشد

Он дида чаҳ ояд ки ба рӯй ту наёяд ?

آن دیده چه آید که به روی تو نیاید؟

Он чашм чаҳ бинад ки дар ӯ нур набошад ?

آن چشم چه بیند که در او نور نباشد؟

Сад ранги барангехти зи хӯни дили хусрав

صد رنگ برانگیخت ز خون دل خسرو

Нақши ту ки дар хома шопӯр набошад

نقش تو که در خامه شاپور نباشد