То ҷони маро аз лаби лаъли ту хабар шуд

تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد

Қӯти дили ришами ҳамагии хӯн ҷигар шуд

قوت دل ریشم همگی خون جگر شد

Гулгун шудаи бад рӯй ман аз ашки ақиқӣ

گلگون شده بد روی من از اشک عقیقی

Аз хок дарат коҳи рухами боз чу зар шуд

از خاک درت کاه رخم باز چو زر شد

Соҳиб назарӣ ҳаст мусаллам ба ман , эй ҷон

صاحب نظری هست مسلم به من، ای جان

Каз хоки кафи пои туами кӯҳл басар шуд

کز خاک کف پای توام کحل بصر شد

Ҳар сар ки нашуд хок дар дӯст , ба маънӣ

هر سر که نشد خاک در دوست، به معنی

Дар роҳи яқини серумаи арбоб назар шуд

در راه یقین سرمه ارباب نظر شد

То гашти парешони сари зулфат чу дили ман

تا گشت پریشان سر زلفت چو دل من

Девонагӣам дар ҳамаи шаҳр смр шуд

دیوانگیم در همه شهر سمر شد

Хусрав , агар он лаъл ту хоҳад , макунаш айб

خسرو، اگر آن لعل تو خواهد، مکنش عیب

Чун қисмати тӯтии суханами гӯй шукр шуд

چون قسمت طوطی سخنم گوی شکر شد