Ҷоно , агарам дарди ту девона насозад

جانا، اگرم درد تو دیوانه نسازد

Халқии ҳама аз ҳоли ман афсона насозад

خلقی همه از حال من افسانه نسازد

Аз хӯни ман хастаи нишонеи ту ҳамеи зулф

از خون من خسته نشانی تو همی زلف

Кони мӯии парешони туро шона насозад

کان موی پریشان ترا شانه نسازد

Чизеи сети дарин дил ки чунин мешавам аз не

چیزی ست درین دل که چنین می شوم از نی

Оқил ба ситами худро девона насозад

عاقل به ستم خود را دیوانه نسازد

Хӯни манӣ , эй дил , зи ҷигар ҳам бидиҳ обӣ

خون منی، ای دل، ز جگر هم بده آبی

Кин сӯхтаро шарбат бегона насозад

کاین سوخته را شربت بیگانه نسازد

Бода ба суфоли ор ки мо дарди кшоним

باده به سفال آر که ما درد کشانیم

Кас аз паии мо соғар ва паймона насозад

کس از پی ما ساغر و پیمانه نسازد

Хоки раҳи ушшоқ нир зад серум , оре

خاک ره عشاق نیر زد سرم، آری

Давлат ба сари ҳеҷ касон хона насозад

دولت به سر هیچ کسان خانه نسازد

Чун ошиқ содиқ шудӣ , эмини манишин , зонк

چون عاشق صادق شدی، ایمن منشین، زانک

Шамшери бало бар сар мардона насозад

شمشیر بلا بر سر مردانه نسازد

Онро ки буд сӯхтагии чашму чароғаш

آن را که بود سوختگی چشم و چراغش

Чун серумаи зи хокистар парвона насозад ?

چون سرمه ز خاکستر پروانه نسازد؟

Савдоӣ батон аз сари хусрав шуданӣ нест

سودای بتان از سر خسرو شدنی نیست

Кин мурғи ватани ҷуз ки ба вайрона насозад

کاین مرغ وطن جز که به ویرانه نسازد