Меҳр бигушоӣ лаъл мегаван ро

مهر بگشای لعل میگون را

Маст кун ошиқони маҷнӯн ро

مست کن عاشقان مجنون را

Рух намӯдӣу ҷони ман барадӣ

رخ نمودی و جان من بردی

Асари ин буд фоли маймун ро

اثر این بود فال میمون را

Дили ман куштаи бақои ту бод

دل من کشته بقای تو باد

Чаҳ тавон кард ҳукм бе чун ро

چه توان کرد حکم بی چون را

Аз дарунам наме рӯй берун

از درونم نمی روی بیرون

Ки гирифтӣ даруну берун ро

که گرفتی درون و بیرون را

Ном Лайлӣ барояд андари нақш

نام لیلی برآید اندر نقش

Гар ббизнди хоки маҷнӯн ро

گر ببیزند خاک مجنون را

Гиря кардам ба ханда бикшодӣ

گریه کردم به خنده بگشادی

Лаб шкрФшон мегаван ро

لب شکرفشان میگون را

Беш шдози лаби ту гиряи ман

بیش شداز لب تو گریه من

Шаҳд ҳар чанд кам кунад хӯн ро

شهد هر چند کم کند خون را

Ҳар дами алҳмд май май занам ба рахт

هر دم الحمد می می زنم به رخت

Зонка хонанд бар гули афсун ро

زانکه خوانند بر گل افسون را

Гуфт хусрав бигирадат монок

گفت خسرو بگیردت ماناک

Хосият ҳаст касби афюн ро

خاصیت هست کسب افیون را