Чун мурғи саҳар аз ғам гулзор бинолад

چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد

Аз ғами дили девонаи ман зор бинолад

از غم دل دیوانه من زار بنالد

Ҳар кас ки ба гӯшаш бирасад нола ӣ зорам ,

هر کس که به گوشش برسد ناله ی زارم،

Бар дарди ман сӯхтаи дил зор бинолад

بر درد من سوخته دل زار بنالد

Бар сӯзиши ман ҷони зан ва мард бисӯзад

بر سوزش من جان زن و مرد بسوزد

Вази нолаи зорам дар ва девор бинолад

وز ناله زارم در و دیوار بنالد

эй онкии зи дардат хабарӣ нест , макун айб

ای آنکه ز دردت خبری نیست، مکن عیب

Гар сӯхтае аз дил аФгор бинолад

گر سوخته ای از دل افگار بنالد

Хусрав , агар аз дард бинолад , чаҳ тавон гуфт ?

خسرو، اگر از درد بنالد، چه توان گفت؟

Айбӣ натавон кард ки бемор бинолад

عیبی نتوان کرد که بیمار بنالد