Ёрам чу ба хандаи шукри бастаи кушояд

یارم چو به خنده شکر بسته گشاید

Вои онкӣ ба сӯяши назари бастаи кушояд

وای آنکه به سویش نظر بسته گشاید

Мардем ба кӯяш , гуҳии он наргиси пари хоб

مردیم به کویش، گهی آن نرگس پر خواب

Бар мо чаҳ шавад ,гар басари бастаи кушояд

بر ما چه شود، گر بصر بسته گشاید

Он кас ки камари баста ба хӯни ҳамаи шаҳрии сет

آن کس که کمر بسته به خون همه شهری ست

Дар кулбаи мо кӣ камари бастаи кушояд

در کلبه ما کی کمر بسته گشاید

Гар ман ба чаман нола кунам , ғунча азон дард

گر من به چمن ناله کنم، غنچه ازان درد

Ҳаргизи натавонад ки сарбастаи кушояд

هرگز نتواند که سربسته گشاید

Бандӣ дар худ бар ман ва ҳалқа назанам , зонк

بندی در خود بر من و حلقه نزنم، زانک

Он бахт надорам ки дар бастаи кушояд

آن بخت ندارم که در بسته گشاید

Аз хори бибандади гузари чашм ва надонам

از خار ببندد گذر چشم و ندانم

Ҷузи ту дгарӣ кин гузари бастаи кушояд

جز تو دگری کاین گذر بسته گشاید

Аз гиряи ҷигари басти дилами аҳли дилии кӯ ?

از گریه جگر بست دلم اهل دلی کو؟

Каз чеҳраи хусрави ҷигари бастаи кушояд

کز چهره خسرو جگر بسته گشاید