Ҷое гузарат , эй бути чолок , науфтад

جایی گذرت، ای بت چالاک، نیفتد

Каз ҳар тарафӣ дар ҷгарӣ чок науфтад

کز هر طرفی در جگری چاک نیفتد

Дар арсаи бустони ҷаҳон , сарви қбопўш

در عرصه بستان جهان، سرو قباپوش

Хезади басӣ , аммо чу ту чолок науфтад

خیزد بسی، اما چو تو چالاک نیفتد

Гар дар таҳи пой ту нахоҳад ки кунад фарш

گر در ته پای تو نخواهد که کند فرش

Нури мау хуршед бар афлок науфтад

نور مه و خورشید بر افلاک نیفتد

Хӯни рези зи ушшоқу Фгни лаъли бисотӣ

خون ریز ز عشاق و فگن لعل بساطی

То сояи болои ту бар хок науфтад

تا سایه بالای تو بر خاک نیفتد

Ҳар бори мёи пеши ман хастаи бедил

هر بار میا پیش من خسته بیدل

То ин дили бадбахт ба тобок науфтад

تا این دل بدبخت به تاباک نیفتد

Хоҳам ки зи сари хезам ва дар пои ту уфтам

خواهم که ز سر خیزم و در پای تو افتم

Ҷони боз чу ман ошиқ бебок науфтад

جان باز چو من عاشق بی باک نیفتد

эй шӯх , макун лоғ ки хуш кард турои ишқ

ای شوخ، مکن لاغ که خوش کرد ترا عشق

Шуълаи зи паии лоғ ба хошок науфтад

شعله ز پی لاغ به خاشاک نیفتد

Раҳмат макун , ар гиря кунад ошиқи бади чашм

رحمت مکن، ار گریه کند عاشق بد چشم

Каз дидаи нопок дар пок науфтад

کز دیده ناپاک در پاک نیفتد

Хуш май гузарӣ бехабар аз гиряи хусрав

خوش می گذری بی خبر از گریه خسرو

Ҳушдори кати оҳи дил ғамнок науфтад

هشدار کت آه دل غمناک نیفتد