Ман сарв надидам ки ба болой ту монад

من سرو ندیدم که به بالای تو ماند

Болои ту сарвии сет ки гул май шкФонд

بالای تو سروی ست که گل می شکفاند

Бигзор ки ин ошиқи длсўхтаҳ бе ту

بگذار که این عاشق دلسوخته بی تو

Як лаҳза намонад ки ба як ҷой намонад

یک لحظه نماند که به یک جای نماند

Тарсам ки ба коми дил душман биншинам

ترسم که به کام دل دشمن بنشینم

Бо онкии фалак бо ту ба комам бинишонад

با آنکه فلک با تو به کامم بنشاند

Фарёд ки аз тишнагӣами ҷон ба лаб омад

فریاد که از تشنگیم جان به لب آمد

Кас нест ки обӣ ба лаби ташнаи расонад

کس نیست که آبی به لب تشنه رساند

Фарёд ки бедоди зи ҳади барадӣ ва аз ту

فریاد که بیداد ز حد بردی و از تو

Фарёдрасӣ нест ки додам бастанд

فریادرسی نیست که دادم بستاند

Девона дар силсила ,гар буи ту ёбад

دیوانه در سلسله، گر بوی تو یابد

Девона шавад , силсила дар ҳам гусаланд

دیوانه شود، سلسله در هم گسلاند

Вақтаст ки бедор шавад дидаи бахтам

وقت است که بیدار شود دیده بختم

Вази чанги ғаму дард ва азобам барраанд

وز چنگ غم و درد و عذابم برهاند

Осон шавад ин мушкили дарвеши ту имшаб

آسان شود این مشکل درویش تو امشب

Коҳўоли ҷаҳони ҷумла ба як ҳол намонад

کاحوال جهان جمله به یک حال نماند

Мо бандаи хусрав ки ба сахтии бунаади дил

ما بنده خسرو که به سختی بنهد دل

Ҳам оқибаташи бахт ба мақсӯди расонад

هم عاقبتش بخت به مقصود رساند