Бирафт он дил ки бо сабри ошно буд

برفت آن دل که با صبر آشنا بود

Чаҳ мегӯям , намедонам куҷо буд ?

چه می گویم، نمی دانم کجا بود؟

Ҳамаи шаб дидаам хуфтан надода сет

همه شب دیده ام خفتن نداده ست

Ки буии глрхи ман бо сабо буд

که بوی گلرخ من با صبا بود

Азон бар гул занад фарёди булбул

ازان بر گل زند فریاد بلبل

Ки ӯ солии тамом аз гули ҷудо буд

که او سالی تمام از گل جدا بود

Манол , эй булбул , аз бадаҳдии гул

منال، ای بلبل، از بدعهدی گل

Ки то бӯда сети хӯбӣ , бевафо буд

که تا بوده ست خوبی، بی وفا بود

зи мо ёдаши диҳии гуҳи гоҳ , эй бод

ز ما یادش دهی گه گاه، ای باد

Гузашти он вақти коўрои ёди мо буд

گذشت آن وقت کاورا یاد ما بود

Ғанимати дони висол , эй ҳмншинш

غنیمت دان وصال، ای همنشینش

Хуши он вақте ки он давлати маро буд

خوش آن وقتی که آن دولت مرا بود

Ту , эй зоҳид ки андари кӯй ӯе

تو، ای زاهد که اندر کوی اویی

Чигуна май туоне порсо буд

چگونه می توانی پارسا بود

з дар беруни марони бегонаи ворам

ز در بیرون مران بیگانه وارم

Ки ин бегона вақте ошно буд

که این بیگانه وقتی آشنا بود

Ғамати бас буд , бади гуфтан чаҳ ҳоҷат ?

غمت بس بود، بد گفتن چه حاجت؟

Турогар куштани хусрави ризо буд

ترا گر کشتن خسرو رضا بود