Лабатро ҷони тавон хондан , валикин

لبت را جان توان خواندن، ولیکن

намедонам ки он хатро чаҳ хонанд ?

نمی دانم که آن خط را چه خوانند؟

Маранҷ , эй поки доман , ошиқонат

مرنج، ای پاک دامن، عاشقانت

Агар бар чашмтар доман нишонанд

اگر بر چشم تر دامن نشانند

Нахоҳам зист , захм ишқ корӣаст

نخواهم زیست، زخم عشق کاریست

Рақибонро бигӯ , теғам наронанд

رقیبان را بگو، تیغم نرانند

Макун бар мо насиҳати зойеъ , эй шайх

مکن بر ما نصیحت ضایع، ای شیخ

Ки мисатони лиззат тақво ндонанд

که مستان لذت تقوی ندانند

Бигӯ пешаш , сабо , гуҳи гуҳи пас аз мо

بگو پیشش، صبا، گه گه پس از ما

Ки аҳли хок хизмат ме расонанд

که اهل خاک خدمت می رسانند

Ба ҷое каз гул рӯят чакад хуй

به جایی کز گل رویت چکد خوی

Ду чашми хусрави онҷо хӯн фишонанд

دو چشم خسرو آنجا خون فشانند