Вафо дар некӯон чандон набошад

وفا در نیکوان چندان نباشد

Турои худ ҳеҷ бӯе зон набошад

ترا خود هیچ بویی زان نباشد

Маро гуед мангар дар ҷавонон

مرا گویید منگر در جوانان

Ки хӯбии ҷузи балоӣ ҷон набошад

که خوبی جز بلای جان نباشد

Назар дар рӯй ту худ кардаам ман

نظر در روی تو خود کرده ام من

Балӣ , худ кардаро дармон набошад

بلی، خود کرده را درمان نباشد

Дилам бар бути парастии хуи гирифтаи сет

دلم بر بت پرستی خو گرفته ست

Мусулмон бӯданам имкон набошад

مسلمان بودنم امکان نباشد

Марои баҳри ту кофар мекунад халқ

مرا بهر تو کافر می کند خلق

Худ аҳли ишқро имон набошад

خود اهل عشق را ایمان نباشد

Марв аз синаи берун , агар чаҳ донам

مرو از سینه بیرون، اگر چه دانم

Ки Юсуфро сар зиндон набошад

که یوسف را سر زندان نباشد

зи ҳиҷрони сӯхти хусрав , ваа ки дар ишқ

ز هجران سوخت خسرو، وه که در عشق

Чаҳ некӯ бошад , ар ҳиҷрон набошад

چه نیکو باشد، ار هجران نباشد