Бигузашт ва назар накард мо ро

بگذشت و نظر نکرد ما را

Бгзошти зи сабри фарди мо ро

بگذاشت ز صبر فرد ما را

Бо ин ҳама шояд ар бигӯед

با این همه شاید ار بگوید

Парвона чу шамъи сарди моро !

پروانه چو شمع سرد ما را!

Мо бехабар аз назора будем

ما بی خبر از نظاره بودیم

Ҷон рафт ва хабар накард мо ро

جان رفت و خبر نکرد ما را

Гар дида ба хок дар наризад

گر دیده به خاک در نریزد

Аз давр басаст гирди мо ро

از دور بس است گرد ما را

эй бехабарон ки панд гуед

ای بی خبران که پند گویید

Баҳри дили ёваи гирди мо ро

بهر دل یاوه گرد ما را

Донанд ки не ба ихтиёр аст

دانند که نی به اختیار است

Чашмтар ва рӯй зарди мо ро

چشم تر و روی زرد ما را

Сад шарбати офияти шумо ро

صد شربت عافیت شما را

Як чошнӣии зи дарди мо ро

یک چاشنیی ز درد ما را

Хокистарӣ аз вуҷӯд мо монад

خاکستری از وجود ما ماند

Баси коташ ишқ хӯрд мо ро

بس کاتش عشق خورد ما را

Ҳар чанд бсухт хусрав аз шавқ

هر چند بسوخت خسرو از شوق

Ин шуъла мабод сарди мо ро

این شعله مباد سرد ما را