эй зулфи чилипои ту , ғоратгари дайн ҳо
ای زلف چلیپای تو، غارتگر دینها
Вай карда гумони даҳанат , дафъи яқин ҳо
وی کرده گمان دهنت، دفع یقینها
Кофар накунад бо дили ман ончӣ ту кардӣ
کافر نکند با دل من آنچه تو کردی
Яъне ки дар ислом раво бошад аз ин ҳо
یعنی که در اسلام روا باشد از اینها
Зинсон ки бикуштӣ ба шикархандаи ҷаҳонӣ
زینسان که بکشتی به شکرخنده جهانی
Хоҳам ки ба дандони кашам аз лаъли ту кин ҳо
خواهم که به دندان کشم از لعل تو کینها
Аз носиаҳ мо нашавад хок дараш давр
از ناصیه ما نشود خاک درش دور
Чун сандали бути брҳмнонро зи ҷабин ҳо
چون صندل بت برهمنان را ز جبینها
Ман худ шудам аз кеш вагар худ санам инаст
من خود شدم از کیش و گر خود صنم اینست
Бисёр шавад дар сари кораши дилу дайн ҳо
بسیار شود در سر کارش دل و دینها
Дар каъбаи мақсӯд расӣдан ки тавонад
در کعبه مقصود رسیدن که تواند
Дар бодияи ҳиҷри ту аз фитнаи камӣн ҳо
در بادیه هجر تو از فتنه کمینها
Нолам ба сари кӯии ту ҳар субҳ ба умед
نالم به سر کوی تو هر صبح به امید
Чун мутриби дарҳои карам пос нишин ҳо
چون مطرب درهای کرم پاسنشینها
Гар меҳри гё боядат , эй дӯст , талаб кун
گر مهر گیا بایدت، ای دوست، طلب کن
Ҳарҷо ки чакад оби ду чашмам ба замин ҳо
هرجا که چکد آب دو چشمم به زمینها
Душвор равад меҳри ту аз синаи хусрав
دشوار رود مهر تو از سینه خسرو
Монадаст чу нақшӣ ки бимонад ба нигин ҳо
ماندست چو نقشی که بماند به نگینها