Аз он сунбул ки гули сар бор дорад

از آن سنبل که گل سر بار دارد

Гули табъи марои пар хор дорад

گل طبع مرا پر خار دارد

Надорад гўиё қатъан сари ман

ندارد گوییا قطعا سر من

Сари зулфаш ки сар бисёр дорад

سر زلفش که سر بسیار دارد

Хати ширин ба зери лаб чу тӯтии сет

خط شیرین به زیر لب چو طوطی ست

Ки шукри пора дар минқор дорад

که شکر پاره در منقار دارد

Ту хуршедӣу ҷонами зарраи осо

تو خورشیدی و جانم ذره آسا

Ҳавои ишқат , эй дилдор , дорад

هوای عشقت، ای دلدار، دارد

Хато бошад ки зулфат машк хонам

خطا باشد که زلفت مشک خوانم

Ки дар ҳар чини ду сад тотор дорад

که در هر چین دو صد تاتار دارد

Ним булбул , чаро он зоғи зулфат ?

نیم بلبل، چرا آن زاغ زلفت؟

Нишемани гоҳ дар гулзор дорад

نشیمن گاه در گلزار دارد

зи бори ҳиҷр хусрав барнагардад

ز بار هجر خسرو برنگردد

Ки бо рӯй висолаш кор дорад

که با روی وصالش کار دارد