Фалак бо каси дил якто надорад

فلک با کس دل یکتا ندارد

зи сад дидаи яке бино надорад

ز صد دیده یکی بینا ندارد

Дарахти даҳри сар то пой хоро аст

درخت دهر سر تا پای خارا است

Ту гули ҷӯӣ ва ӯ Аслан надорад

تو گل جویی و او اصلا ندارد

Ҷаҳон аз мардумиҳо мардумон ро

جهان از مردمی ها مردمان را

Навидӣ медиҳад , аммо надорад

نویدی می دهد، اما ندارد

Касе аз ҳафт бом чарх бигузашт

کسی از هفت بام چرخ بگذشت

Ки боғи ҳашт дар мأмўо надорад

که باغ هشت در مأموا ندارد

Касе кин ҷо мураббаъ ме нишинад

کسی کاین جا مربع می نشیند

Дар айвони мсмн ҷо надорад

در ایوان مثمن جا ندارد

Чаро хусрав , наяндешӣ ту имрӯз ?

چرا خسرو، نیندیشی تو امروز؟

Аз он фардо ки пас фардо надорад

از آن فردا که پس فردا ندارد