Замона чун ту дилҷӯе надорад

زمانه چون تو دلجویی ندارد

Фалак мисли ту мҳрўиӣ надорад

فلک مثل تو مهرویی ندارد

Бномизди насимии кони ту дорӣ

بنامیزد نسیمی کان تو داری

Гули сӯрӣ азон бӯе надорад

گل سوری ازان بویی ندارد

Чу бдхўиӣ кунад чашми ту бо ман

چو بدخویی کند چشم تو با من

Дилам гуяд ки бдхўиӣ надорад

دلم گوید که بدخویی ندارد

Тани ман мӯӣ шуд баҳри миёнат

تن من موی شد بهر میانت

Чу баҳра аз миён мӯе надорад

چو بهره از میان مویی ندارد

Сари ман бар сар зонуаст аз ту

سر من بر سر زانوست از تو

Сари ман ҳеҷ зонуе надорад

سر من هیچ زانویی ندارد

Сухан бишинав магар аз бандаи хусрав

سخن بشنو مگر از بنده خسرو

Ҷаҳон чун ӯ сухангӯе надорад

جهان چون او سخنگویی ندارد