Имшаби бути мо ба назд мо буд

امشب بت ما به نزد ما بود

Моҳаш ба ваболи мубтало буд

ماهش به وبال مبتلا بود

Дар боғи висол май гузаштам

در باغ وصال می گذشتم

Гул дар чапу сарви ростобўд

گل در چپ و سرو راستابود

Бегона касе набӯд ,гар буд

بیگانه کسی نبود، گر بود

Дили муҳарраму дидаи ошно буд

دل محرم و دیده آشنا بود

Ҳушу дилу сабр боз омад

هوش و دل و صبر باز آمد

Ин ҳарад ду се чанд гуҳи куҷо буд ?

این هرد دو سه چند گه کجا بود؟

Аз бихўдии он замон ки дидам

از بیخودی آن زمان که دیدم

Дар Юсуфи худ паии баҳо буд

در یوسف خود پی بها بود

Оварад хаттӣ ки ту ғуломӣ

آورد خطی که تو غلامی

Болоаш ба ростии гўо буд

بالاش به راستی گوا بود

Он исо , агар дамами надодӣ

آن عیسی، اگر دمم ندادی

Умед ба зистани кро буд ?

امید به زیستن کرا بود؟

Дар қиблаи тоқи абрӯонаш

در قبله طاق ابروانش

Ҳоҷат ки бхўостми раво буд

حاجت که بخواستم روا بود

намерафт , вале аз оби чашмам

می رفت، ولی از آب چشمم

Занҷири мусалсалаш ба по буд

زنجیر مسلسلش به پا بود

Ҳангом саҳар кашида гесу

هنگام سحر کشیده گیسو

Шаб рафт , ҳануз ма ба ҷо буд

شب رفت، هنوز مه به جا بود

Ногуҳ ба чаман равон шуд он ма

ناگه به چمن روان شد آن مه

Чун сарв ки бар сари гё буд

چون سرو که بر سر گیا بود

Дар хоб ғалат бимонад хусрав

در خواب غلط بماند خسرو

Кин хоб маро набӯд ё буд

کاین خواب مرا نبود یا بود