Фарёд , зи ғамзаи ту фарёд

فریاد، ز غمزه تو فریاد

Каз ваии шағабӣ ба олам афтод

کز وی شغبی به عالم افتاد

Фарёди рисӣ ки рафт бар чарх

فریاد رسی که رفت بر چرخ

Моро зи киришмаи ту фарёд

ما را ز کرشمه تو فریاد

Ту мардуми чашми мо ва мо ро

تو مردم چشم ما و ما را

Бар гӯша дил наёвардӣ ёд

بر گوشه دل نیاوردی یاد

Дарёб маро ки оҳам аз ғам

دریاب مرا که آهم از غم

Чун сувари садои ҳашари дардоад

چون صور صدای حشر درداد

Гар восита висол набӯд

گر واسطه وصال نبود

Он кист ки нест бо ғамати шод ?

آن کیست که نیست با غمت شاد؟