Онро ғами ту ёр бошад

آن را که غم تو یار باشد

Бо хуши диляш чикор бошад ?

با خوش دلیش چکار باشد؟

Сӯфӣ чу шикасти тавба , соқӣ

صوفی چو شکست توبه، ساقی

Магузор ки ҳӯшёр бошад

مگذار که هوشیار باشد

Мастӣ ки сабу кашад , мапиндор

مستی که سبو کشد، مپندار

Кўрои қадам устувор бошад

کورا قدم استوار باشد

намеҳоҷат нест мастем ро

می حاجت نیست مستیم را

Дар чашми ту то хумор бошад

در چشم تو تا خمار باشد

Ҷон додаму доғи ишқи барадам

جان دادم و داغ عشق بردم

Конҷои зи ту ёдгор бошад

کانجا ز تو یادگار باشد

Маъзӯр буд зи нолаи булбул

معذور بود ز ناله بلبل

Ҷое ки гул ва баҳор бошад

جایی که گل و بهار باشد

Шак нест ки нштрӣ чашида сет

شک نیست که نشتری چشیده ست

Ҷангӣ ки фиғонаш зор бошад

جنگی که فغانش زار باشد

Марҳам чу наме пазиради ин дил

مرهم چو نمی پذیرد این دل

Бигзор ки то фигор бошад

بگذار که تا فگار باشد

Хусрав ба ғуломят азиз аст

خسرو به غلامیت عزیز است

Гар хор куняш , хор бошад

گر خوار کنیش، خوار باشد