Бози дили гуми гашт дар Кувайти ман девона ро

باز دل گم گشت در کویت من دیوانه را

Аз куҷо кардам нигоҳи он шакли қлошонаҳ ро

از کجا کردم نگاه آن شکل قلاشانه را

Гоҳи гоҳ , эй бод , конҷоҳот меуфтад гузар

گاه گاه، ای باد، کانجاهات می افتد گذر

зи ошноёни куҳани ёдии даҳ он бегона ро

ز آشنایان کهن یادی ده آن بیگانه را

Ҳар шаб аз ҳар сӯй дар меоядам дар дили хаёл

هر شب از هر سوی در می آیدم در دل خیال

Аз кадомин сӯи нигаҳдорами ман ин вайрона ро

از کدامین سو نگهدارم من این ویرانه را

Шамъи гӯ дар ҷон бигиру синаи гӯи з оташ бисӯз

شمع گو در جان بگیر و سینه گو ز آتش بسوز

Шамъ аз онҳо нест кӯ раҳмат кунад парвона ро

شمع از آنها نیست کو رحمت کند پروانه را

Умр бигузашту ҳадиси дарди мо охир нашуд

عمر بگذشت و حدیث درد ما آخر نشد

Шаб ба охир шуд кунун кӯтаҳ кунем афсона ро

شب به آخر شد کنون کوته کنیم افسانه را

Ҷони зи назораи харобу ноз ӯ зи андоза беш

جان ز نظاره خراب و ناز او ز اندازه بیش

Мо ба бӯеи масту соқӣ пар диҳад паймона ро

ما به بویی مست و ساقی پر دهد پیمانه را

Охир эй дил , вақте андари кӯй мо кардӣ гузар ?

آخر ای دل، وقتی اندر کوی ما کردی گذر؟

Ин чунин якборагӣ кардӣ Фромши хона ро

این چنین یکبارگی کردی فرامش خانه را

Ҳоҷатам набӯд ки фармое ба тарки нангу ном

حاجتم نبود که فرمایی به ترک ننگ و نام

Зонка расвои нёмўзд касе девона ро

زانکه رسوایی نیاموزد کسی دیوانه را

Хусравасту сӯзи дили вази завқи олами бихбр

خسروست و سوز دل وز ذوق عالم بیخبر

Мурғи отшхўораҳ кӣ лиззати шиносади дона ро

مرغ آتشخواره کی لذت شناسد دانه را