Он дӯст ки буд хасм ҷон шуд

آن دوست که بود خصم جان شد

Он сабр ки доштам ниҳон шуд

آن صبر که داشتم نهان شد

Мо худ ба ҳсўри мурда будем

ما خود به حصور مرده بودیم

Хосса ки фироқ дар миён шуд

خاصه که فراق در میان شد

Афсӯс ки шоде надидам

افسوس که شادیی ندیدم

Венаи умри азиз ройгон шуд

وین عمر عزیز رایگان شد

эй дӯст , наёфтем комӣ

ای دوست، نیافتیم کامی

Душман ба дурӯғ бадгумон шуд

دشمن به دروغ بدگمان شد

Гуфтам ки асири гардӣ , эй дил

گفتم که اسیر گردی، ای دل

Дидӣ ки ба оқибат ҳамон шуд

دیدی که به عاقبت همان شد

Дил бар дгарии нуҳум , валикин

دل بر دگری نهم، ولیکن

Ошиқ ба ситам наметавон шуд

عاشق به ستم نمی توان شد

Даии дилбари ман савора ме рафт

دی دلبر من سواره می رفت

Ашкам бадвед ва ҳамАннан шуд

اشکم بدوید و همعنان شد

Мутриби ғазалии зи шавқ бар хонд

مطرب غزلی ز شوق بر خواند

Хунобаи зи чашми ман равон шуд

خونابه ز چشم من روان شد

Аз гиряи ман рақиби бдхўӣ

از گریه من رقیب بدخوی

Бо он ҳамаи ҳисам меҳрбон шуд

با آن همه حسم مهربان شد

Аз бскаҳи алоҷи дард ман кард

از بسکه علاج درد من کرد

Бечораи табиб нотавон шуд

بیچاره طبیب ناتوان شد

Хусрав ба куҷо бибаст роҳӣ

خسرو به کجا ببست راهی

Гирами ҳамаи халқи як забон шуд

گیرم همه خلق یک زبان شد