Ҷоно , чу туе дигар наёяд

جانا، چو تویی دگر نیاید

Мардуми зи ту хубтар наёяд

مردم ز تو خوبتر نیاید

Ҳам ранги рахт саман нагирад

هم رنگ رخت سمن نگیرد

Ҳам танги лабат шукр наёяд

هم تنگ لبت شکر نیاید

Рӯзӣ ки ту брнхизӣ аз хоб

روزی که تو برنخیزی از خواب

Хуршеди баланди брнёид

خورشید بلند برنیاید

Ҳар моҳӣ , агар чу ту шавад моҳ

هر ماهی، اگر چو تو شود ماه

Бо рӯй ту дар назар наёяд

با روی تو در نظر نیاید

Як дил наравад зи шасти зулфат

یک دل نرود ز شست زلفت

Каз ғамзаи сад дигар наёяд

کز غمزه صد دگر نیاید

Тирӣ ки кушояди иштиёқат

تیری که گشاید اشتیاقت

Ҷуз бар дил бесипар наёяд

جز بر دل بی سپر نیاید

Сангӣ ки аз осмон биафтад

سنگی که از آسمان بیفتد

Ҷуз ба хари шиша гар наёяд

جز به خر شیشه گر نیاید

Бо хок дарат равост мо ро

با خاک درت رواست ما را

Гар серума ба чашм дар наёяд

گر سرمه به چشم در نیاید

Хусрави зи ғамат Аннан нтобад

خسرو ز غمت عنان نتابد

То мураккаби умр сар наёяд

تا مرکب عمر سر نیاید