Гули рангнигор мо надорад

گل رنگ نگار ما ندارد

Буии хуши ёр мо надорад

بوی خوش یار ما ندارد

Моиему диёр бе нишоне

ماییم و دیار بی نشانی

Каси майли диёр мо надорад

کس میل دیار ما ندارد

Мо кор ба кор кас надорем

ما کار به کار کس نداریم

Каси кор ба кор мо надорад

کس کار به کار ما ندارد

Бо мо сухан саман магӯӣед

با ما سخن سمن مگویید

Кӯи буии баҳор мо надорад

کو بوی بهار ما ندارد

Бо мо сифат чаман махонед

با ما صفت چمن مخوانید

Кӯи нақшнигор мо надорад

کو نقش نگار ما ندارد

Лолаи з чаҳ сурхи гашт ,гар шарм

لاله ز چه سرخ گشت، گر شرم

Аз лолаи изор мо надорад

از لاله عذار ما ندارد

Хӯни бор чу хусрав аз канорат

خون بار چو خسرو از کنارت

Кӯи майли канор мо надорад

کو میل کنار ما ندارد