Нола барояд ҳар тарафи кони бути хиромон дар расад

ناله برآید هر طرف کان بت خرامان در رسد

Фарёди булбули хуш буд чун гул ба бустон дар расад

فریاد بلبل خوش بود چون گل به بستان در رسد

Ман худ нахоҳам баради ҷон аз сахтии ҳиҷрон , вале

من خود نخواهم برد جان از سختی هجران، ولی

эй умр , чандон сабр кун кони сусти паймон дар расад

ای عمر، چندان صبر کن کان سست پیمان در رسد

Омад хаёлаши ним шаб , ҷон додаму гаштами хаҷал

آمد خیالش نیم شب، جان دادم و گشتم خجل

Хиҷлат буд дарвешро , икдм чу меҳмон дар расад

خجلت بود درویش را، یکدم چو مهمان در رسد

Шаб дар миёни куштагони бшинд чун нолиданам

شب در میان کشتگان بشیند چون نالیدنم

Гуфто ки мекун , як ду шаби ин ҳам ба поён дар расад

گفتا که می کن، یک دو شب این هم به پایان در رسد

эй дил ки бдхў мекунӣ аз диданаши чашми маро

ای دل که بدخو می کنی از دیدنش چشم مرا

Маълум гардад , бош то шабҳои ҳиҷрон дар расад

معلوم گردد، باش تا شبهای هجران در رسد

Имрӯз меРом пеши ту шармсори дили шӯй

امروز میرم پیش تو شرمسار دل شوی

Бар ту чаҳ миннати ҷони ман , фардо ки фармон дар расад

بر تو چه منت جان من، فردا که فرمان در رسد

Озурдатар зонаст дили пешат ки буд аввали басӣ

آزرده تر زان است دل پیشت که بود اول بسی

Вайронаи вайрона тар шавад ҷое ки султон дар расад

ویرانه ویرانه تر شود جایی که سلطان در رسد

Бар панҷ рӯзи некуии чандини мноз ва бад макун

بر پنج روز نیکویی چندین مناز و بد مکن

То чашмро бар ҳам занӣ , бинӣ ки поён дар расад

تا چشم را بر هم زنی، بینی که پایان در رسد

Гар хсрўо , май сўздт аз хомяш ранҷа машав

گر خسروا، می سوزدت از خامیش رنجه مشو

Бисёр бояд то ҳануз он шӯхи нодон дар расад

بسیار باید تا هنوز آن شوخ نادان در رسد