Брномди оҳӣ аз дилам , зулфати парешон аз чаҳ шуд

برنامد آهی از دلم، زلفت پریشان از چه شد

Пешат накардам гиря эй , лабаоти хандон аз чаҳ шуд

پیشت نکردم گریه ای، لبهات خندان از چه شد

Тирӣ задӣ ва нанигарӣ , гирам ки надаҳум бурун

تیری زدی و ننگری، گیرم که ندهم برون

Ҳам худ бигӯ кохри марои сад рахна дар ҷон аз чаҳ шуд

هم خود بگو کاخر مرا صد رخنه در جان از چه شد

Бе ман набӯдӣ як замон , акнӯн ниёеи сӯии ман

بی من نبودی یک زمان، اکنون نیایی سوی من

Кони ошно буд ончунон , бегонаи зинсон аз чаҳ шуд

کان آشنا بود آنچنان، بیگانه زینسان از چه شد

Равшан шуд андари шаҳру кӯ , ин сӯзиши пинҳони ман

روشن شد اندر شهر و کو، این سوزش پنهان من

Давраст бории шамъи дил , парвонаи бирён аз чаҳ шуд

دور است باری شمع دل، پروانه بریان از چه شد

Хобам на аз меҳри лабат , байнами парешони хобҳо

خوابم نه از مهر لبت، بینم پریشان خوابها

Бодии зи ту номад барам , хобами парешон аз чаҳ шуд

بادی ز تو نامد برم، خوابم پریشان از چه شد

Аз доғи хусрав дар ҷигари халқӣ куҷо дорад хабар ?

از داغ خسرو در جگر خلقی کجا دارد خبر؟

Ошиқи шиносад кин чунин бемору ҳайрон аз чаҳ шуд

عاشق شناسد کاین چنین بیمار و حیران از چه شد