Моро накардигар ҳалол аз лаби шароби ноби худ

ما را نکردی گر حلال از لب شراب ناب خود

Борӣ бҳл кун як назар вақте дар он ҷлоби худ

باری بهل کن یک نظر وقتی در آن جلاب خود

Ман худ зи бас бетоқатӣ мехоҳам аз ту ханда Эй

من خود ز بس بی طاقتی می خواهم از تو خنده ای

Лекини ту ханда ман бикун дар гардани унноби худ

لیکن تو خنده من بکن در گردن عناب خود

Халқии зи маҳтоби рахти шабҳо ба нола чун сегон

خلقی ز مهتاب رخت شبها به ناله چون سگان

Ту хуш ба бозӣу кашӣ чун Тифл дар маҳтоби худ

تو خوش به بازی و کشی چون طفل در مهتاب خود

Наздик шуд ҷон доданам , охир чаҳ кам гардад зи ту ?

نزدیک شد جان دادنم، آخر چه کم گردد ز تو؟

Гар як назар зойеъ кунӣ , бар ошиқ бе тоби худ

گر یک نظر ضایع کنی، بر عاشق بی تاب خود

Бар остонати гуҳи гуҳии чӯбии зи дарбон хӯрда ам

بر آستانت گه گهی چوبی ز دربان خورده ام

Дарвеш бдхў кардаро фатҳӣ бубахш аз боби худ

درویش بدخو کرده را فتحی ببخش از باب خود

Бисёр ошиқ хок шуд дар Кувайт , аз ашками макаш

بسیار عاشق خاک شد در کویت، از اشکم مکش

Бигзор гардӣ зон тараф бар турраи пари тоби худ

بگذار گردی زان طرف بر طره پر تاب خود

Хуши хФтмии зини пеш то хок дарат шуд бар серум

خوش خفتمی زین پیش تا خاک درت شد بر سرم

Дар хок меҷӯям кунун ҳам менаёбам оби худ

در خاک می جویم کنون هم می نیابم آب خود

Ҳам чашми бастам аз ҷаҳон , ҳам дил гусастам аз батон

هم چشم بستم از جهان، هم دل گسستم از بتان

Хунобаи чашму дилами ҳам ҳамчунон бар оби худ

خونابه چشم و دلم هم همچنان بر آب خود

Чун дар ҳақи ушшоқи худ , аз ғамза додӣ дод худ

چون در حق عشاق خود، از غمزه دادی داد خود

Бар ҷони хусрави ҳам бунаи он дашнаи қассоби худ

بر جان خسرو هم بنه آن دشنه قصاب خود