Бшикофт ғами ин ҷони ҷгрхўораҳи мо ро

بشکافت غم این جان جگرخواره ما را

ё раб , чаҳ ваболи омадаи сайёраи мо ро

یا رب، چه وبال آمده سیاره ما را

Рафтанди рафиқони дили сад пораи ббрднд

رفتند رفیقان دل صد پاره ببردند

Карданд раҳои домани сад пораи мо ро

کردند رها دامن صد پاره ما را

Гар ҳамраҳи эшон рӯй , эй бод , дар он роҳ

گر همره ایشان روی، ای باد، در آن راه

Зинҳор биҷӯе дили овораи мо ро

زنهار بجویی دل آواره ما را

Шабҳо ба дил аз сӯз ҷигар мекашадам оҳ

شبها به دل از سوز جگر می کشدم آه

Оҳ ар хбрстии бути айёраи мо ро

آه ار خبرستی بت عیاره ما را

Рӯзӣ накунад ёд ки шабҳои ҷудоӣ

روزی نکند یاد که شبهای جدایی

Чун мегузарад ошиқи бечораи мо ро

چون می گذرد عاشق بیچاره ما را

Буии ҷигар сӯхта бигирифт ҳамаи кӯй

بوی جگر سوخته بگرفت همه کوی

Оташ бизан ин кулбаи хунхораи мо ро

آتش بزن این کلبه خونخواره ما را

Диданди сари ашками ҳамаи ҳамсоя ва гуфтанд

دیدند سر اشکم همه همسایه و گفتند

Ин сайли аҷабгар набарди хонаи мо ро

این سیل عجب گر نبرد خانه ما را

Ҷузи хаста ва аФгор нахоҳад дили хусрав

جز خسته و افگار نخواهد دل خسرو

Хуии сети бад-ӣни бахти стмгораҳи мо ро

خویی ست بدین بخت ستمگاره ما را