Бози хаданг шавқ зад ишқ дар обу хоки мо

باز خدنگ شوق زد عشق در آب و خاک ما

Нтъи ҳариф пок шуд домани чашми поки мо

نطع حریف پاک شد دامن چشم پاک ما

Ҳар тарафӣу қиссае , врчаҳ ки пӯшами остин

هر طرفی و قصه‌ای، ورچه که پوشم آستین

Парда розкӣ шавад домани чоки чоки мо

پردهٔ رازکی شود دامن چاک‌چاک ما

Шоҳиди маст бе хабари хуфта , чаҳ дорад огаҳӣ

شاهد مست بی‌خبر خفته، چه دارد آگهی

То ҳамаи шаб чаҳ меравад бар дили дардноки мо

تا همه شب چه می‌رود بر دل دردناک ما

Гар киштем ба теғи каш , на ба намӯдани рахт

گر کُشیم به تیغ کُش، نه به نمودن رخت

Зонка набошад ин қадари мартабаи ҳалоки мо

زانکه نباشد این قدر مرتبهٔ هلاک ما

Ҷону дилии сет дар танам , базли сегон хеш кун

جان و دلی‌ست در تنم، بذل سگان خویش کن

То набӯд ба малики ту заҳмати иштироки мо

تا نبود به ملک تو زحمت اشتراک ما

эй ки бикуштӣ аз ҷафои хусрави мустаманд ро

ای که بکشتی از جفا خسرو مستمند را

Пои вафо чаҳ , ар гуҳӣ ранҷа кунӣ ба хоки мо

پای وفا چه، ار گهی رنجه کنی به خاک ما