Бози он балои ошиқон инак ба саҳро ме равад

باز آن بلای عاشقان اینک به صحرا می رود

Девона боз ояд ҳамеи онкў тамошо ме равад

دیوانه باز آید همی آنکو تماشا می رود

Куштаи касонро сӯ ба сӯ , хасмони худ дар ҷустуҷӯ

کشته کسان را سو به سو، خصمان خود در جستجو

Ман дар ниҳони ларзони азу , ӯ ошкоро ме равад

من در نهان لرزان ازو، او آشکارا می رود

ӯ дар раҳ ва бар ман ситам , к-эии ман ҳалоки он қадам

او در ره و بر من ستم، کای من هلاک آن قدم

Вар худ нахоҳад куштанам , ҳеҷаш магӯ то ме равад

ور خود نخواهد کشتنم، هیچش مگو تا می رود

Аз мо замонӣ ёд кун , вайрони дилӣ обод кун

از ما زمانی یاد کن، ویران دلی آباد کن

Имрӯзи борӣ шод кун , ҷонӣ ки фардо ме равад

امروز باری شاد کن، جانی که فردا می رود

Гар май бпўсм дар кафан , эй боди глбўии чаман

گر می بپوسم در کفن، ای باد گلبوی چمن

Онҷо фишонӣ хоки ман кони сарв раъно ме диҳад

آنجا فشانی خاک من کان سرو رعنا می دهد

Дилро ба ҳила ҳар замони дил май даҳум то бе тавон

دل را به حیله هر زمان دل می دهم تا بی توان

Чун боз аз дастами Аннани бастаи ҳамон ҷо ме равад

چون باز از دستم عنان بسته همان جا می رود

Назорагиро аз бурун саҳласт дастии пари зи хӯн

نظارگی را از برون سهل است دستی پر ز خون

эй Юсуф , ӣнҷои байн ки чун хӯн Зулайхо ме равад

ای یوسف، اینجا بین که چون خون زلیخا می رود

эй посбони он саро , ту низ пиндорӣ чу мо

ای پاسبان آن سرا، تو نیز پنداری چو ما

Лекин чаҳ огоҳии туро зон шаб ки бар мо меравад ?

لیکن چه آگاهی ترا زان شب که بر ما می رود؟

Гар чаҳ шудам шайдои азу , ҳам нест коми мо арзў

گر چه شدم شیدا ازو، هم نیست کام ما ارزو

Беҳудаи хусравро азуи умрӣ ба савдо ме равад

بیهوده خسرو را ازو عمری به سودا می رود