намехоҳад он сарви равони комрўз дар саҳро шавад

می خواهد آن سرو روان کامروز در صحرا شود

То чанд пероҳан чу гул ҳар ҷонибӣ якто шавад

تا چند پیراهن چو گل هر جانبی یکتا شود

Сад чашми покон дар раҳаши вена дида олуд ҳам

صد چشم پاکان در رهش وین دیده آلود هم

Он бахти кӯи кони шӯхро ин дидаи зер по шавад

آن بخت کو کان شوخ را این دیده زیر پا شود

Гуфтам , фалон девона шуд , гуфто , чаҳ ғам дорад маро ?

گفتم، فلان دیوانه شد، گفتا، چه غم دارد مرا؟

Ошиқ чаро мешуд , кунун чун шуд раҳо кун то шавад

عاشق چرا می شد، کنون چون شد رها کن تا شود

Бади хуии ман ту он нае косони зи дили беруни шӯй

بد خوی من تو آن نه ای کاسان ز دل بیرون شوی

Умрам дарин анда равад , ҷонами дарин савдо шавад

عمرم درین انده رود، جانم درین سودا شود

Тақво фурӯ шуд порсо то ту ниёе дар назар

تقوی فرو شد پارسا تا تو نیایی در نظر

Он дам ки ту пайдои шӯии бозор ӯ пайдо шавад

آن دم که تو پیدا شوی بازار او پیدا شود

Чаҳ ҷои он кам оқилон гӯйанд бо худ ворааш

چه جای آن کم عاقلان گویند با خود وارهش

Дили кон ба ишқ аз ҷой шуд , аз ақл чун барҷо шавад ?

دل کان به عشق از جای شد، از عقل چون برجا شود؟

Сармасту ғалтон май ба каф дар пеш масҷид кун гузар

سرمست و غلتان می به کف در پیش مسجد کن گذر

Сӯфӣ ки лоф зуҳд зад , бигзор то расво шавад

صوفی که لاف زهد زد، بگذار تا رسوا شود

Мангар ки хусрави пеши ту беҳуда гӯйӣ ме кунад

منگر که خسرو پیش تو بیهوده گویی می کند

Булбул чу бинад рӯй гули девона ва шайдо шавад

بلبل چو بیند روی گل دیوانه و شیدا شود