Ҷонами фидои қоматии коФоқро ҳайрон кунад

جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند

Аз ноз чун гардад равон , рӯ дар миён ҷон кунад

از ناز چون گردد روان، رو در میان جان کند

Гар ҷавр вагар раҳмат кунад ман розӣам аз ҷону дил

گر جور و گر رحمت کند من راضیم از جان و دل

Бигзор худ коми маро то ҳар чаҳ хоҳад он кунад

بگذار خود کام مرا تا هر چه خواهد آن کند

Ҷоно , бар оби чашми ман ханда ба раъноӣ мазан

جانا، بر آب چشم من خنده به رعنای مزن

Ҳар қатра каз чашмам чакад , сад хонаро вайрон кунад

هر قطره کز چشمم چکد، صد خانه را ویران کند

Он ним ҷонӣ ки аз ғамаши мондаи сети он ҳам рафтаи дон

آن نیم جانی که از غمش مانده ست آن هم رفته دان

Як раҳ ба зер ҳар ду лаби гӯи ханда пинҳон кунад

یک ره به زیر هر دو لب گو خنده پنهان کند

Ман бар дараш ҷон мекунам дар орзӯии як назар

من بر درش جان می کنم در آرزوی یک نظر

Бо онкӣ душвор оядаш кори маро осон кунад

با آنکه دشوار آیدش کار مرا آسان کند

Бории табиб аз баҳри ман заҳмат чаҳ мебинад дигар ?

باری طبیب از بهر من زحمت چه می بیند دگر؟

Исо ба ҷон ояд , агар дарди маро дармон кунад

عیسی به جان آید، اگر درد مرا درمان کند

эй он ки пандам май диҳӣ каз дил бурун кун роз ро

ای آن که پندم می دهی کز دل برون کن راز را

Аз дидаи фармонати кашам ,гар дили маро фармон кунад

از دیده فرمانت کشم، گر دل مرا فرمان کند

Беҳудаи чандини бета , хӯн дар мусулмонӣ макун

بیهوده چندین بتا، خون در مسلمانی مکن

Ислом кӣ донад касе кӯи ғорат имон кунад

اسلام کی داند کسی کو غارت ایمان کند

Гар хсрўо , хӯни риздт пурсиш макун , гардани буна

گر خسروا، خون ریزدت پرسش مکن، گردن بنه

Каз маслиҳат набӯд бурун ҳар хӯн ки он султон кунад

کز مصلحت نبود برون هر خون که آن سلطان کند