Шамшери кини бози он санам бар қасди дил ҳо ме кашад

شمشیر کین باز آن صنم بر قصد دل‌ها می‌کشد

Ҷон ҳам кашад бори ғамаш , дили худ на танҳо ме кашад

جان هم کشد بار غمش، دل خود نه تنها می‌کشد

Хаттӣ ки аз дӯди дилам бар гирди он лаб сабза шуд

خطی که از دود دلم بر گرد آن لب سبزه شد

Моро аз он сабзии ҳамаи хотир ба саҳро ме кашад

ما را از آن سبزی همه خاطر به صحرا می‌کشد

Моил ба сарви қад ӯ бошад дили хастаи маро

مایل به سرو قد او باشد دل خسته مرا

Ошиқ ки соҳиб ҳимматаст майлаш ба боло ме кашад

عاشق که صاحب‌همت است میلش به بالا می‌کشد

Он ғамзаи хўнриз ӯ хӯнами бирезади оқибат

آن غمزه خونریز او خونم بریزد عاقبت

Сухании дили қассобро дар зери хӯн ҳо ме кашад

سختی دل قصاب را در زیر خون‌ها می‌کشد

Дар ошиқии собити қадам ҳаргиз набошад онкӣ ӯ

در عاشقی ثابت‌قدم هرگز نباشد آنکه او

Аз кӯии ёри длстон аз бими ҷон по ме кашад

از کوی یار دلستان از بیم جان پا می‌کشد

Ишқат чу колоӣ манаст , ҷаври рақибон май кашам

عشقت چو کالای من است، جور رقیبان می‌کشم

Тоҷири ҷафои дӯдро аз баҳр коло ме кашад

تاجر جفای دود را از بهر کالا می‌کشد

Чашмам ки аз ҳиҷри рахт , зини пеш чун қулзуми бадӣ

چشمم که از هجر رخت، زین پیش چون قلزم بدی

Акнӯн чаҳ Ҷайҳун шуд равон , майлаш ба дарё ме кашад

اکنون چه جیحون شد روان، میلش به دریا می‌کشد