Нозуки рухи ҷонони ман буии гул хандон диҳад

نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد

Хуши вақти боди субҳдами кӯи буии он бустон диҳад

خوش وقت باد صبحدم کو بوی آن بستان دهد

Даии банда зон сарви равон чун ишва бастад дод ҷон

دی بنده زان سرو روان چون عشوه بستد داد جان

Ночори пеши некӯон ҳар кин сетанд , он диҳад

ناچار پیش نیکوان هر کاین ستاند، آن دهد

Дардӣ ки аз ҷонон буд , роҳат физой ҷон буд

دردی که از جانان بود، راحت فزای جان بود

Як дарди дигари он буд , кӯи ваъда дармон диҳад

یک درد دیگر آن بود، کو وعده درمان دهد

Бикшод аз лаби хандаро , баҳр ман афганда ро

بگشاد از لب خنده را، بهر من افگنده را

Оре , худо чун бандаро давлат диҳад , осон диҳад

آری، خدا چون بنده را دولت دهد، آسان دهد

Дил аз танам гашта ҷудо то худ кеш гуяд , биё

دل از تنم گشته جدا تا خود کیش گوید، بیا

Ҷони баҳр рафтан бар ду по то худ кеш фармон диҳад

جان بهر رفتن بر دو پا تا خود کیش فرمان دهد

Кард он саворам бе сипари ваз дил кашидам ӣнқадар

کرد آن سوارم بی سپر وز دل کشیدم اینقدر

Надаҳум Аннани дилро агар зин пас худоем ҷон диҳад

ندهم عنان دل را اگر زین پس خدایم جان دهد

Чун бар серуми он булҳавас , новак занон ронад фарс

چون بر سرم آن بوالهوس، ناوک زنان راند فرس

Дили зинда бояд он нафас то бӯса бар пайкон диҳад

دل زنده باید آن نفس تا بوسه بر پیکان دهد

Як лаҳзаи мақсӯди ман , бишинав зиёну суди ман

یک لحظه مقصود من، بشنو زیان و سود من

То ашк хӯн олуд ман шарҳи ғам ҳиҷрон диҳад

تا اشک خون آلود من شرح غم هجران دهد

Хусрави шабӣу ёри неи пайдо , гараш надиҳӣ ба ман

خسرو شبی و یار نی پیدا، گرش ندهی به من

Кам зонка бар бояд шабии бӯсаи ду се пинҳон диҳад

کم زانکه بر باید شبی بوسه دو سه پنهان دهد