Гар гашти он сарви равони рӯзии сӯй гулшан фитад

گر گشت آن سرو روان روزی سوی گلشن فتد

Ҳам гул ба ғунча дар хазад , ҳам сарв дар сӯсан фитад

هم گل به غنچه در خزد، هم سرو در سوسن فتد

Хоки раҳаш бар сар кунам , мақсӯдами он кони хок агар

خاک رهش بر سر کنم، مقصودم آن کان خاک اگر

Уфтад зи сари бории ҳама дар дида равшан фитад

افتد ز سر باری همه در دیده روشن فتد

Миннатпазирам , гар занад теғи рақибати гарданам

منت پذیرم، گر زند تیغ رقیبت گردنم

Он сар ки набӯд бар дарат , он ба ки аз гардан фитад

آن سر که نبود بر درت، آن به که از گردن فتد

Теғи ту баҳри ошиқон , тири ту баҳри мухлисон

تیغ تو بهر عاشقان، تیر تو بهر مخلصان

Мискин касе каши дӯстӣ бо ҳамчуи ту душман фитад

مسکین کسی کش دوستی با همچو تو دشمن فتد

Чун хоки гирдам дар раҳи васлати ҳамин бас бошудам

چون خاک گردم در ره وصلت همین بس باشدم

К-эйӣ ва аз ту соя эй болои қабр ман фитад

کایی و از تو سایه ای بالای قبر من فتد

Бошад ҳавас на ошиқӣ ё аз барои шӯҳратӣ

باشد هوس نه عاشقی یا از برای شهرتی

Раънои ошиқи пешаро чок ар ба пероҳан фитад

رعنای عاشق پیشه را چاک ار به پیراهن فتد

Рӯзии зи бахти ман нигар каз васл гирад достон

روزی ز بخت من نگر کز وصل گیرد داستان

Науммат ки бо номами баҳам дар кори мард ва зан фитад

نامت که با نامم بهم در کار مرد و زن فتد

Хусрави туфайли ошиқон май сӯзад аз савдои ту

خسرو طفیل عاشقان می سوزد از سودای تو

Сӯзади туфайли донаи хас , оташ чу дар хирман фитад

سوزد طفیل دانه خس، آتش چو در خرمن فتد