Шабҳои ошиқро гуҳии субҳи тараби камтари дамад

شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمد

Каз новаки ғамзаи занони пайконаш дар бистари дамад

کز ناوک غمزه زنان پیکانش در بستر دمد

Ширини наботии хостаҳи гирди лаб шукр фишонаш

شیرین نباتی خاسته گرد لب شکر فشانش

Ширин чаро набӯд , бигӯ , он сабза каз шукри дамад

شیرین چرا نبود، بگو، آن سبزه کز شکر دمد

Ҳар шаб ки ояд бар дилами он ғамзаи хўнриз ӯ

هر شب که آید بر دلم آن غمزه خونریز او

Ҳар мӯии ман хорӣ шавад , зон ғунчаи хӯнтар дамад

هر موی من خاری شود، زان غنچه خون تر دمد

Ман куштаи як посухаш , ӯ дар сухан бо дигарон

من کشته یک پاسخش، او در سخن با دیگران

Ман мурдаи рӯҳи аллоҳам , дами ҷониби дигари дамад

من مرده روح اللهم، دم جانب دیگر دمد

Аз бскаҳи сарҳо хок шуд , дилҳо ҳам андари кӯй ӯ

از بسکه سرها خاک شد، دلها هم اندر کوی او

Набӯд аҷаб ,гар аз замини дили равед ва ё сари дамад

نبود عجب، گر از زمین دل روید و یا سر دمد

То сӯхта набӯд дилӣ , дар вай нагирад сӯзи ман

تا سوخته نبود دلی، در وی نگیرد سوز من

Оташи куҷои хезад касе ,гар дам ба хокистари дамад

آتش کجا خیزد کسی، گر دم به خاکستر دمد

Гуфтам ки , эй хуршеди ҳашар , охири азин сӯи тобишӣ

گفتم که، ای خورشید حشر، آخر ازین سو تابشی

Гуфто ки хусрав , бош то субҳи қиёмати брдмд

گفتا که خسرو، باش تا صبح قیامت بردمد