Зулфи ту бози фитнаро ришта дароз ме диҳад

زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهد

Хати ту аҳли ишқро сабақ ниёз ме диҳад

خط تو اهل عشق را سبق نیاز می دهد

Май кашу мизбони маро , зини равишӣ ки ҳар замон

می کش و میزبان مرا، زین روشی که هر زمان

Чашми ту ҷони ҳамеи барад , лаъли ту боз ме диҳад

چشم تو جان همی برد، لعل تو باز می دهد

Куштани нақд аз ту ба то дами нася аз касон

کشتن نقد از تو به تا دم نسیه از کسان

Коби ҳаёти нутқро умр дароз ме диҳад

کاب حیات نطق را عمر دراز می دهد

Кӣ маҳали саг чу ман лофи вафои он шаҳӣ

کی محل سگ چو من لاف وفای آن شهی

Каз дили шеру аждаҳои туъма боз ме диҳад

کز دل شیر و اژدها طعمه باز می دهد

Ноз ки гӯямаш макун , кӣ ғами ҷон ман хӯрд

ناز که گویمش مکن، کی غم جان من خورد

Онкии дамии ҳазор ҷони ротб ноз ме диҳад

آنکه دمی هزار جان راتب ناز می دهد

Кишти шаби сияҳи маро , кард фироқи бсмлм

کشت شب سیه مرا، کرد فراق بسملم

Турфаи муаззинӣ ки ӯ бонг намоз ме диҳад

طرفه مؤذنی که او بانگ نماز می دهد

Чеҳраи ман ҳаме кунад мояи ишқи номҳо

چهره من همی کند مایه عشق نامها

Гиряи хӯни каш аз дилами сбҳаҳ роз ме диҳад

گریه خون کش از دلم سبحه راز می دهد

Ҳамчуи гиёҳ хусраваст онкӣ фусӯс ме кунад

همچو گیاه خسرو است آنکه فسوس می کند

Гар писари сбктгини дил ба Аёз ме диҳад

گر پسر سبکتگین دل به ایاز می دهد