Хуррами он рӯз ки дидори ту пеш назар ояд

خرم آن روز که دیدار تو پیش نظر آید

Зойеъи он умр ки бе дидани рӯят ба сар ояд

ضایع آن عمر که بی دیدن رویت به سر آید

Чаҳ хабари мурдаи дилонро зи хароши ҷигари ман ?

چه خبر مرده دلان را ز خراش جگر من؟

Дард ҷое сет ки пайкон ба дил ҷонвар ояд

درد جایی ست که پیکان به دل جانور آید

Дил гум гашта моро хабар , эй дӯст , чаҳ пурсӣ ?

دل گم گشته ما را خبر، ای دوست، چه پرسی؟

Дил на зонгўнаҳи з мо рафт ки аз вай хабар ояд

دل نه زانگونه ز ما رفت که از وی خبر آید

Ҳадафи тири ту ҷонии сет ба ҷои сипари ӣнҷо

هدف تیر تو جانی ست به جای سپر اینجا

Чу гунаҳкорами манам , низ маро бар сипар ояд

چو گنهکارم منم، نیز مرا بر سپر آید

Чун нигаҳ дар ту кунам , эй ду ҷаҳони ҳадяи рӯят

چون نگه در تو کنم، ای دو جهان هدیه رویت

Ҳоши ллаҳ ки маро ҳар ду ҷаҳон дар назар ояд

حاش لله که مرا هر دو جهان در نظر آید

Ман шабии даври зи рӯят , хабар аз рӯз надорам

من شبی دور ز رویت، خبر از روز ندارم

Офтоб , арча ҳамаи рӯзи дарин хона барояд

آفتاب، ارچه همه روز درین خانه برآید

Манаму гӯшаи кӯии ту ҳамаи шаб , магари он сӯ

منم و گوشه کوی تو همه شب، مگر آن سو

Рӯзии олӯда ба буии ту насим саҳар ояд

روزی آلوده به بوی تو نسیم سحر آید

Чанд гарем ба сари кӯии ту чун абри баҳорӣ

چند گریم به سر کوی تو چون ابر بهاری

Ин на обии сет каз ва як гул мақсӯд барояд

این نه آبی ست کز و یک گل مقصود برآید

Гиряи хусрави бечора , бета , саҳл нагирӣ

گریه خسرو بیچاره، بتا، سهل نگیری

Ки харобӣ кунад он сайл ки аз чашм тар ояд

که خرابی کند آن سیل که از چشم تر آید