Дӯши мо будем ва он меҳр ва , шаби маҳтоб буд

دوش ما بودیم و آن مهر و، شب مهتاب بود

Рӯй ӯ карда сети Лутфӣ , зулф ӯ дар тоб буд

روی او کرده ست لطفی، زلف او در تاب بود

Достони ишқ каз абрӯӣ ӯ мехонд дил

داستان عشق کز ابروی او می خواند دل

Сӯраи Юсуфи навишта бар сари миҳроб буд

سوره یوسف نوشته بر سر محراب بود

Баҳри саҷдаи пеши поиши ҳам ба хоки пой ӯ

بهر سجده پیش پایش هم به خاک پای او

Дидаро бенам бимонадам ,гар чаҳ дар ғарқоб буд

دیده را بی نم بماندم، گر چه در غرقاب بود

Шукри эзадро ки рухи зардии мо пӯшида нест

شکر ایزد را که رخ زردی ما پوشیده نیست

Сурхии чашмам ба пешаши ҳам зи хӯни ноб буд

سرخی چشمم به پیشش هم ز خون ناب بود

Бар лабаш буд эътимоди ман , магар ҷон бахшад ӯ

بر لبش بود اعتماد من، مگر جان بخشد او

Онкии рӯҳи аллоҳ гумон барадем , он қассоб буд

آنکه روح الله گمان بردیم، آن قصاب بود

Хусрави он шабҳо ки бо он оби ҳайвон зинда дошт

خسرو آن شبها که با آن آب حیوان زنده داشت

Он ҳамаи бедории шабҳо ту гӯйии хоб буд

آن همه بیداری شبها تو گویی خواب بود