Ман зи ҷононгар чаҳ сад андӯҳ ҷон хоҳам кашид

من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید

То напиндорӣ ки худро бар карон хоҳам кашид

تا نپنداری که خود را بر کران خواهم کشید

Мардумон , аз ман чаҳ мехоҳед охир , ваа ки ман

مردمان، از من چه می خواهید آخر، وه که من

Пой аз кӯяш ба гуфт мардумон хоҳам кашид

پای از کویش به گفت مردمان خواهم کشید

Беш азин набӯд ки бкшндм , бихоҳам маст рафт

بیش ازین نبود که بکشندم، بخواهم مست رفت

Ошкоро дар буриш гисўкшон хоҳам кашид

آشکارا در برش گیسوکشان خواهم کشید

Ман ним зонҳокаҳ аз хубони бтонми сар ба теғ

من نیم زآنهاکه از خوبان بتانم سر به تیغ

Ҳар чаҳ ояд бар серум аз баҳрашон хоҳам кашид

هر چه آید بر سرم از بهرشان خواهم کشید

Оби чашми ошиқон то меравад хоҳам фишонд

آب چشم عاشقان تا می رود خواهم فشاند

Кибри нози некӯон то метавон хоҳам кашид

کبر ناز نیکوان تا می توان خواهم کشید

Гар туро байнам магӯ , ҷоно ки чашмат баркашам

گر ترا بینم مگو، جانا که چشمت برکشم

Ҳам маро фармо ки ман аз дидагон хоҳам кашид

هم مرا فرما که من از دیدگان خواهم کشید

эй хурӯси гунг , охир рӯз хоҳад шуд гуҳӣ

ای خروس گنگ، آخر روز خواهد شد گهی

Ҳам сарат хоҳам бурид ва ҳам забон хоҳам кашид

هم سرت خواهم برید و هم زبان خواهم کشید

Дил ки гум карда сети хусрав , пеш ӯ охири гуҳӣ

دل که گم کرده ست خسرو، پیش او آخر گهی

Ханда Эй хоҳад аз он кунҷ даҳон хоҳам кашид

خنده ای خواهد از آن کنج دهان خواهم کشید