Сбҳгаҳ , ёрб , ҳадисӣ зон ду лаб хоҳам кашид

صبحگه، یارب، حدیثی زان دو لب خواهم کشید

ё шабӣ аз дасти ту ҷом тараб хоҳам кашид

یا شبی از دست تو جام طرب خواهم کشید

Гар бар он хмхонаҳи ҷон даст хоҳам ёфтан

گر بر آن خمخانه جان دست خواهم یافتن

Соғарӣ аз оби ҳайвон то ба лаб хоҳам кашид

ساغری از آب حیوان تا به لب خواهم کشید

Гуфтӣ имшаби зулф бар дастати нуҳум то май кашӣ

گفتی امشب زلف بر دستت نهم تا می کشی

Даҳ ки ман тории азинсон то ба шаб хоҳам кашид

ده که من تاری ازینسان تا به شب خواهم کشید

Гар кашами ҷаъди туро , гӯйӣ макун тарки адаб

گر کشم جعد ترا، گویی مکن ترک ادب

Ошиқу мастами з ман ноед адаб , хоҳам кашид

عاشق و مستم ز من ناید ادب، خواهم کشید

Сӯзи дил то кӣ ниҳон дорам , бурун хоҳам Фгнд

سوز دل تا کی نهان دارم، برون خواهم فگند

Дӯд аз ҷонами баромад , чанд таб хоҳам кашид

دود از جانم برآمد، چند تب خواهم کشید

Булъаҷаб шуд кори ман аз нолаи зорам , ҳануз

بوالعجب شد کار من از ناله زارم، هنوز

Ман дарин ғами нолаҳои булъаҷаб хоҳам кашид

من درین غم ناله های بوالعجب خواهم کشید

Ошиқии дард сараст ва кӣ равад ин дардисар

عاشقی درد سر است و کی رود این دردسر

То зи хусрав ҳар шабии шӯр ва шағаб хоҳам кашид

تا ز خسرو هر شبی شور و شغب خواهم کشید