Бушковати гул дар бӯстони он ғунчаи хандони куҷо

بشکفت گل در بوستان آن غنچه خندان کجا

Шуд вақти айши дӯстони он лолау райҳони куҷо

شد وقت عیش دوستان آن لاله و ریحان کجا

Ҳар бори кӯ дар ханда шуд чун ман ҳазораш банда шуд

هر بار کو در خنده شد چون من هزارش بنده شد

Сад мурда зон лаб зинда шуд , дарди марои дармони куҷо

صد مرده زان لب زنده شد، درد مرا درمان کجا

Гӯйанд тарк ғам бигӯ , тадбир сомонӣ биҷӯ

گویند ترک غم بگو، تدبیر سامانی بجو

Дармондаро тадбири кӯ , девонаро сомони куҷо

درمانده را تدبیر کو، دیوانه را سامان کجا

Аз бахти рӯзӣ бо тараби Хизр об хӯрду шасти лаб

از بخت روزی با طرب خضر آب خورد و شست لب

Ҷӯёни Сикандар дар талаб то чашмаи ҳайвони куҷо

جویان سکندر در طلب تا چشمه حیوان کجا

намегуфт бо ман ҳар замонгар ҷони диҳӣ , ёбии амон

می گفت با من هر زمان گر جان دهی، یابی امان

Ман май барам фармон ба ҷон , он ёр бе фармони куҷо

من می برم فرمان به جان، آن یار بی فرمان کجا

Гуфтам туе андари танам ё ҳаст ҷони равшанам

گفتم تویی اندر تنم یا هست جان روشنم

Гуфтӣ ки ореи он манам ,гар он туе , пас ҷони куҷо

گفتی که آری آن منم، گر آن تویی، پس جان کجا

Гуфтӣ сабурӣ пеш кун , мискинӣ аз ҳад беш кун

گفتی صبوری پیش کن، مسکینی از حد بیش کن

Зинам аз он хеш кун , ман кардам , ин ва он куҷо

زینم از آن خویش کن، من کردم، این و آن کجا

Пайдои ?герати баъд аз маӣ дар кӯй мо бошад раҳе

پیدا گرت بعد از مهی در کوی ما باشد رهی

Аз нӯки мижгони гуҳи гуҳии он пурсиши пинҳони куҷо

از نوک مژگان گه گهی آن پرسش پنهان کجا

Зини пеш бо ту ҳар замон мебудамӣ аз ҳамдамон

زین پیش با تو هر زمان می بودمی از همدمان

Хусрав на ҳаст охири ҳамон он аҳд ва он паймони куҷо

خسرو نه هست آخر همان آن عهد و آن پیمان کجا