Гар назар бар чашми кофари кеш ӯ хоҳад фитод

گر نظر بر چشم کافر کیش او خواهد فتاد

Оташӣ бар ошиқ бехеш ӯ хоҳад фитод

آتشی بر عاشق بی خویش او خواهد فتاد

Ханда хоҳам аз лабати баҳри дилам , бечораи дил

خنده خواهم از لبت بهر دلم، بیچاره دل

Ваа казон хандаи намак бар риш ӯ хоҳад фитод

وه کزان خنده نمک بر ریش او خواهد فتاد

Ёри таркиши баст ва мураккаб ронад бар азми шикор

یار ترکش بست و مرکب راند بر عزم شکار

То кадомин хӯни гирифтаи пеш ӯ хоҳад фитод

تا کدامین خون گرفته پیش او خواهد فتاد

Кушта шаст ваем , ёрб , ба рӯҳи ман расон

کشته شست ویم، یارب، به روح من رسان

Ҳар хадангии кони бурун аз кеш ӯ хоҳад фитод

هر خدنگی کان برون از کیش او خواهد فتاد

Гар наяндешад рақиб ӯ , балои ошиқон

گر نیندیشد رقیب او، بلای عاشقان

Ҳам бар он ҷони балои ташвиш ӯ хоҳад фитод

هم بر آن جان بلا تشویش او خواهد فتاد

Чанд азин дар кори ман фурӯяши даҳ , зини оҳи гарм

چند ازین در کار من فرویش ده، زین آه گرم

Ҳичгаҳи оташ дарон фурӯяш ӯ хоҳад фитод ?

هیچگه آتش دران فرویش او خواهد فتاد؟

Онкӣ мегуяд ки дил надаҳум ба кас , охири гуҳӣ

آنکه می گوید که دل ندهم به کس، آخر گهی

Пеши чашми шӯхи кофари кеш ӯ хоҳад фитод

پیش چشم شوخ کافر کیش او خواهد فتاد

Хӯн хусрав мехӯрд , тарсам ки он раънои савор

خون خسرو می خورد، ترسم که آن رعنا سوار

Ногаҳони зи оҳи дили дарвеш ӯ хоҳад фитод

ناگهان ز آه دل درویش او خواهد فتاد