Ошиқони нақли ғамат бо бода аҳмар хуранд

عاشقان نقل غمت با باده احمر خورند

Гар чаҳ ғам талхаст , бар ёди ту чун шукр хуранд

گر چه غم تلخ است، بر یاد تو چون شکر خورند

Рафт умру хорхори нахл болоят нарафт

رفت عمر و خارخار نخل بالایت نرفت

эй хуши он мурғон каз он шохи ҷавонии брхўрнд

ای خوش آن مرغان کز آن شاخ جوانی برخورند

Мурдаи он қоматами кондм ки бхромд ба роҳ

مرده آن قامتم کاندم که بخرامد به راه

Мурдагон дар хок ҳар дами ҳасратӣ дигар хуранд

مردگان در خاک هر دم حسرتی دیگر خورند

Рӯзҳо бигузашт ва аз мо ёди номад дар дилат

روزها بگذشت و از ما یاد نامد در دلت

эй ъФоки аллоҳи ғами ёрони азин беҳтар хуранд

ای عفاک الله غم یاران ازین بهتر خورند

Хӯн фурӯ хӯрдам , пас онгаҳ соқяти гаштам , азонк

خون فرو خوردم، پس آنگه ساقیت گشتم، ازانک

Чошнии нокардаи шоҳони шарбатӣ камтар хуранд

چاشنی ناکرده شاهان شربتی کمتر خورند

Гар Муродӣ нест , бории таънаи ҳам чандин мазан

گر مرادی نیست، باری طعنه هم چندین مزن

Каси надидаи сети инки пеш аз ангабин шукр хуранд

کس ندیده ست اینکه پیش از انگبین شکر خورند

Мо зи баҳр сӯз ҳиҷронем , кӣ ёбем васл

ما ز بهر سوز هجرانیم، کی یابیم وصل

Дӯзахи ошомон чигуна шарбат кавсар хуранд

دوزخ آشامان چگونه شربت کوثر خورند

эй турои хорӣ ба по нашикаста , кӣ доне ки чист ?

ای ترا خاری به پا نشکسته، کی دانی که چیست؟

Ҷони шероне ки шамшери бало бар сар хуранд

جان شیرانی که شمشیر بلا بر سر خورند

Сӯии хусрави ҳону ҳон бӯе биорӣ , эй сабо

سوی خسرو هان و هان بویی بیاری، ای صبا

Ҳар куҷои мисатон ба кӯй беғамӣ соғар хуранд

هر کجا مستان به کوی بی غمی ساغر خورند