Он ҳамаи даъвӣ ки аввали ақли даъвӣ дор кард

آن همه دعوی که اول عقل دعوی دار کرد

Дид чун рӯят ба аҷзи хештан иқрор кард

دید چون رویت به عجز خویشتن اقرار کرد

Ранҷи бедории шабҳои ғам равшан набӯд

رنج بیداری شبهای غم روشن نبود

Хуфта будам пеши азин , ҳиҷри туам бедор кард

خفته بودم پیش ازین، هجر توام بیدار کرد

Сҷаҳгар зуннор шуд бар машкан , эй парҳезгор

سجه گر زنار شد بر مشکن، ای پرهیزگار

Коинчнинҳо одамӣ аз баҳри дил бисёр кард

کاینچنین ها آدمی از بهر دل بسیار کرد

Дарҷи ёқӯти лаби Лайлӣ муфарраҳ ҳаст , лек

درج یاقوت لب لیلی مفرح هست، لیک

Кӣ тавон бечораи маҷнӯнро бидон ҳушёр кард

کی توان بیچاره مجنون را بدان هشیار کرد

Донад он каз глрхони хӯрдаи сети хорӣ бар ҷигар

داند آن کز گلرخان خورده ست خاری بر جگر

Каз чаҳ булбул дар гулистони нолаҳои зор кард

کز چه بلبل در گلستان ناله های زار کرد

Дорад андари дили ғубории вақти тест , эй гиря , ҳон

دارد اندر دل غباری وقت تست، ای گریه،هان

Кор кун андари дилаш ,гар май туоне кор кард

کار کن اندر دلش، گر می توانی کار کرد

Сангдили ёро , асар дар ту накард оҳӣ ки он

سنگدل یارا، اثر در تو نکرد آهی که آن

Кишти аҳли дардро бидрдро аФгор кард

کشت اهل درد را بیدرد را افگار کرد

Бо ман бемори ширини гашти маъҷуни аҷал

با من بیمار شیرین گشت معجون اجل

Зонка ишқати чошнӣии хеш бо он ёр кард

زانکه عشقت چاشنیی خویش با آن یار کرد

Ҳар чаҳ хусрави пеши азин дар пеши хубон саҷда кард

هر چه خسرو پیش ازین در پیش خوبان سجده کرد

Пеши миҳроби ду абрӯии ту истиғфор кард

پیش محراب دو ابروی تو استغفار کرد