Обрӯем зи оташи савдоӣ хубон шуд ба бод

آبرویم ز آتش سودای خوبان شد به باد

Хок бар сар мекунам аз даст эшон дод дод

خاک بر سر می کنم از دست ایشان داد داد

Зулфи ту сармояи умр дарозаст , эй писар

زلف تو سرمایه عمر دراز است، ای پسر

Зонка аз савдоӣ зулфат меравад умрам ба бод

زانکه از سودای زلفت می رود عمرم به باد

Аз шаби ғам бар сари ман субҳи перӣ май дамад

از شب غم بر سر من صبح پیری می دمد

Ҳбзои аҳди ҷавонӣ , гўиёи он буд бод

حبذا عهد جوانی، گوییا آن بود باد

Зини сифат каз оташи дили дӯд бар сар ме равад

زین صفت کز آتش دل دود بر سر می رود

Равшанаст ин кохрм бояд чу шамъ аз по фитод

روشن است این کاخرم باید چو شمع از پا فتاد

эй ки баркандӣ дил аз паймони ёрони қадим

ای که برکندی دل از پیمان یاران قدیم

Гоҳи гоҳати ёд бояд кард аз аҳди вдод

گاه گاهت یاد باید کرد از عهد وداد

Бахт ёрат шуд , мубораки толеъи фирӯзи рӯз

بخت یارت شد، مبارک طالع فیروز روز

Неки бахтии мқблии кӯро қабулат даст дод

نیک بختی مقبلی کو را قبولت دست داد

Хусрав аз даврони гетии меҳнат ва ғам диду бас

خسرو از دوران گیتی محنت و غم دید و بس

Давлат ӯ буду бахт ӯ ки аз модар назод

دولت او بود و بخت او که از مادر نزاد