Соқио , май даҳ ки беруни сабзаҳои тар дамид

ساقیا، می ده که بیرون سبزه های تر دمید

Чун хати сабзи ҷавонони нағзу ҷон парвар дамид

چون خط سبز جوانان نغز و جان پرور دمید

Дар хаёлат , эй хаёли абрувонати моҳи ид

در خیالت، ای خیال ابروانت ماه عید

Азҳбои қаблӣу рӯҳӣ , биннои баъди баъӣд

اذهبا قبلی و روحی، بیننا بعد بعید

Мисли рӯят дар банӣ одам касе ҳаргиз надид

مثل رویت در بنی آدم کسی هرگز ندید

Дасти наққоши азал то нақш одам баркашид

دست نقاش ازل تا نقش آدم برکشید

Боди субҳ аз хоки Кувайти мижа Эй медод дӯш

باد صبح از خاک کویت مژه ای می داد دوش

Оби чашмам бар сари кӯяш ба ҳар сӯ май давид

آب چشمم بر سر کویش به هر سو می دوید

эй насиҳати гӯ , бирав , аз ман чаҳ май хоҳӣ ки нест

ای نصیحت گو، برو، از من چه می خواهی که نیست

Дар ман ин мазҳаб ки рӯзӣ шайх бошам ё мурӣд

در من این مذهب که روزی شیخ باشم یا مرید

Гар ҷаҳонӣ бар сар ояндам ба шамшери ҷафо

گر جهانی بر سر آیندم به شمشیر جفا

Ҳечкас пайванди ман аз дӯст натавонад бурид

هیچکس پیوند من از دوست نتواند برید

Дӯстон гӯйанд хусравро маломат дар вафост

دوستان گویند خسرو را ملامت در وفاست

эй азизон , ҳар нафаси ёрӣ дигар натавон гузид

ای عزیزان، هر نفس یاری دگر نتوان گزید