Сабзае сабзасту оби равшану сарви баланд

سبزه ای سبز است و آب روشن و سرو بلند

Бодаи софӣ ба ҷоми обгун бояд Фгнд

باده صافی به جام آبگون باید فگند

Ҷой булбул ҳаст бар сарви баланду зини қабил

جای بلبل هست بر سرو بلند و زین قبیل

Ҳаст ҷои онкии булбул май пурди зинсони баланд

هست جای آنکه بلبل می پرد زینسان بلند

Наргиси андари айни мастии сӯии гули чашмак зан аст

نرگس اندر عین مستی سوی گل چشمک زن است

Варна гул бар сабзаи ҳам чандин накардӣ решханд

ورنه گل بر سبزه هم چندین نکردی ریشخند

Гул азон кам умр шуд кови ииштр аз умри хеш

گل ازان کم عمر شد کاو ییشتر از عمر خویش

Дом дод онро ки аз ваии вақт гул шуд баҳраи манд

دام داد آن را که از وی وقت گل شد بهره مند

Соқио , мечошнӣ кун баъд азон дарда , азонк

ساقیا، می چاشنی کن بعد ازان درده، ازانک

Гар турш бошад май онро чошнӣ бояд зи қанд

گر ترش باشد می آن را چاشنی باید ز قند

Банди бандамро ҷудо кардааст дасти ғам ба теғ

بند بندم را جدا کرده است دست غم به تیغ

Ту ба хӯни гарм мепайванд кун бандами зи банд

تو به خون گرم می پیوند کن بندم ز بند

Шоҳиди маҷлис , бпушон рӯ ки ман аз бими чашм

شاهد مجلس، بپوشان رو که من از بیم چشم

Пеши рӯяти пой май кӯбам бар оташ чун сапанд

پیش رویت پای می کوبم بر آتش چون سپند

Гар дили хусрави расан бозӣ кунад бо зулфи ту

گر دل خسرو رسن بازی کند با زلف تو

Риштаи як чанде дарозаши даҳ зи зулф чун каманд

رشته یک چندی درازش ده ز زلف چون کمند