Бар биногвашати балои хат ки сар бар ме кунад

بر بناگوشت بلای خط که سر بر می‌کند

Ҷузви ҷузви ошиқи бечора абтар ме кунад

جزو جزو عاشق بیچاره ابتر می‌کند

Сарв каз болои худ дар сар кунад бод , он мубин

سرو کز بالای خود در سر کند باد، آن مبین

Он нигари каши боди пешати хок бар сар ме кунад

آن نگر کِش باد پیشت خاک بر سر می‌کند

Чанд гӯйӣ пешат оем , ваа ки чун ту Юсуфӣ

چند گویی پیشت آیم، وه که چون تو یوسفی

Сари куҷо дар хонаи торики мо дар мекунад ?

سر کجا در خانه تاریک ما در می‌کند؟

Чанд гуед , эй мусулмонон , ки ҳол худ бигӯӣ

چند گویید، ای مسلمانان، که حال خود بگوی

Ман ҳаме гӯям , вале аз ман ки бовар мекунад ?

من همی‌گویم، ولی از من که باور می‌کند؟

Шӯхяши байни кошкорм май навозад дар ниҳон

شوخیش بین کآشکارم می‌نوازد در نهان

Бо рақиби хеши ишорати сӯй ханҷар ме кунад

با رقیب خویش اشارت سوی خنجر می‌کند

Рӯ , бурун , эй ҷони маъзул , аз даруни ман ки ишқ

رو، برون، ای جان معزول، از درون من که عشق

Шуғли ҷон дар сина бо ҷонон муқарар ме кунад

شغل جان در سینه با جانان مقرر می‌کند

Ошиқони ҷону ҷаҳони баҳр батон тар карда анд

عاشقان جان و جهان بهر بتان تر کرده‌اند

Саҳл бошад онкии хусрави дидаро тар ме кунад

سهل باشد آنکه خسرو دیده را تر می‌کند